Sözcükler değil önemli olan.

Kimin söylediği bütün mesele…

***

“Çok seviyordum, öldürdüm” diyor psikopat.

“En büyük ibadet sevebilmektir” diyor Yunus.

Aynı sevgiden bahsediyor olmaları mümkün mü sizce?

***

“Temizlik, maske, mesafe” diyor Sayın Cumhurbaşkanı.

Kime diyor?

İl kongrelerinde tribünleri dolduran vatandaşlara.

Kimi maskeli, kimi maskesiz.

Omuz, omuza…

Kol, kola girmiş seçmenlere, “mesafe” diyor…

Görmüyor mu o kalabalığı?

Görüyor elbette.

Hatta tezahürat az olursa, ikaz da ediyor.

Çok bağırsınlar diye.

***

Hangi sözcük açıklayabilir bu durumu?

Ben diyeyim akıl tutulması.

Siz deyin aptallık.

***

“Kutlu dava” diyor Sayın Bahçeli.

Bir zamanlar tüylerimi diken diken eden bu iki sözcük;

Artık midemi bulandırıyor.

Bir söze bakıyorum.

Bir söyleyene.

Dava arkadaşları geliyor aklıma.

Çete reisi.

Organize suç örgütü lideri dava arkadaşları…

Sonra pusular.

5 kişinin 63 yaşında bir ihtiyara sopalar ile saldırdığı;

Ama yıkamadığı…

Sonra kurt görmüş çakallar misali kaçtıkları;

Kancık pusular.

***

Kutlu dava öyle mi?

Kut bunun neresinde?

Dava bu muydu?

The post KUTLU DAVA! appeared first on sonhaber16.com.

İlk harfi ‘K’

Kişinin hareket kabiliyetini engellemek amacıyla tasarlanmış bir alet…

Metal olanı var.

Plastik olanı var…

Biraz derinlemesine araştırırsanız;

Köklerinin çok eskilere gittiğini;

İnsanlık tarihi kadar eski olduğunu görürsünüz.

İlkel formu, biri diğerine bir şekilde bağlı iki metal halkadan oluşuyordu.

Bilekleri kalın olan insanlar için acı verirken;

İnce olanlar kolaylıkla kurtulabiliyordu…

***

Bildiniz…

Kelepçeden bahsediyoruz.

***

İnternette açık kaynaklar diyor ki;

Birleşik Devletlerde ilk kelepçe;

Elias Richards tarafından1859 yılında üretildi.

John Tower Adams, 1862 yılında gevşek veya dar kelepçe sorununu çözdü.

Artık kelepçelerin ayarlanabilir cırcırları vardı.

Birkaç yıl sonra Orson Phelps kelepçenin iç kısmına yay ve cırcır çentikler koydu.

Yeni model daha güvenli ve daha kullanışlı idi.

1865 yılında John T. Adams ve Orson Phelps bir araya gelerek şirketleştiler.

Şirket 2. Dünya Savaşı öncesinde en başarılı kelepçe üreticisi idi.

Tower şirketi 1879 yılında çift kilitli kelepçenin patentini aldı.

Bu kelepçeyi anahtarı olmadan açmak imkansız gibiydi.

1882 yılında E. D. Bean kelepçeye bir bırakma düğmesini ekledi.

Artık kelepçeler cırcırlarının son sınırına kadar sıkılamıyor;

Bileğine kelepçe takılan insanın yaralanması engellenmiş oluyordu.

Eşsiz kelepçe olarak isimlendirilen bu tasarım önce Amerika’da;

birkaç yıl sonra da İngiltere’de yaygın kullanım alanı buldu.

***

Doğruya doğru;

Kelepçeyi onlar buldu.

Onlar geliştirdi.

Ama kullanımını bizim kadar çeşitlendirebilen olmadı.

***

Suçlular için;

Onların hareket kabiliyetini sınırlandırmak maksadı ile icat edilen kelepçe;

Bizim elimizde evrildi.

Farklı anlamlar kazandı.

***
Nelere vurulmadı ki o kelepçe, güzel ülkemde!

***

Bilim insanlarının aydınlık bakışına;

Kadınların gülüşüne.

Denizin mavisine;

Fakirin fukaranın ekmek teknesine;

Avukatın cübbesine;

Vatansever askerin namlusuna;

Genç kızların namusuna(!)

İşçinin, emekçinin alın terine;

Gazetecinin kalemine;

Milli bayramlara;

Facebook’a Twitter’a

Gençlerin yarınlarına;

Doğanın yeşiline;

Anaların göz yaşına;

Bilgiye erişime;

Muhalifin sesine;

Hastanın son nefesine…

***

Yetmedi.

Hızlarını almadılar.

En son üniversitenin kapısına vurdular o kelepçeyi…

***

Ama biz canımızı en çok yakanla bitirelim…

Kuddisi Okkır.

Ergenekon’un kasası(!)

Parasızlıktan cenazesini belediyenin kaldırdığı vatansever.

Onun ayak bileklerinde idi kelepçe..

***

Kalkamadığı sedyesine ayak bileklerinden kelepçelenmişti.

Evinde ölmesi için salıverildiğinde çıkarıldı o kelepçeler.

Ve bizler o zaman gördük bileklerinin cılk yara olduğunu…

***

Çığlığımızı duyan;

Göz yaşımızı gören yetkili olmadı.

Zira iktidar;

Gözünü kulağını;

Beynini, benliğini;

Kısacası her şeyini kelepçelemişti ortağına.

Ve onlar beraber ıslanıyorlardı yağan yağmurda…

The post KELEPÇE appeared first on sonhaber16.com.

İnsanın yüzü kızarır.

Ama insan, utanır. İnsanın, yüzü kızarır.

***

Bir eşeğin utandığını göremezsiniz örneğin.

Ya da bir koyunun yüzünün kızardığını.

Belki bir parça köpekler;

Onlar bir suç işlediklerinde kulaklarını düşürür;

Kuyruklarını bacaklarının arasına kıstırıp bir köşeye sinerler.

Ama hepsi o kadar.

Yani utanma insana özgü bir davranıştır.

İnsanlar utanır.

İnsanın yüzü kızarır.

***

Bir turnusol kağıdıdır utanabilmek.

Her şeye rağmen insan kalabildiğimizi gösterir.

Kime güvenip;

Kime güvenemeyeceğimizi…

***

O bakımdan;

Korkmayın utanabilen insanlardan.

Yüzü kızarabilenlerden çekinmeyin…

***

Peki nelerden utanır insan?

Örneğin;

Açlık sınırının altında asgari ücret açıklayıp;

Artık Türkiye’de refahı paylaşıyoruz demeye utanır insan.

Çarşıda pazarda yüz yüze geldiği insanlardan;

Konu komşudan;

Eşinden dostundan utanır.

Ama insan, utanır…

***

Fakirin fukaranın açlığı ile dalga geçip;

“Kuru ekmek yiyorsa aç değildir.” demeye utanır insan.

Taşıdığı sıfattan;

Fakirin fukaranın ödediği vergi ile aldığı 25 bin lira maaştan;

Onu adam sanıp oy veren seçmeninden utanır.

Ama insan, utanır.

***

Yalan olduğunu herkesin bildiği enflasyon rakamlarına dayanarak;

Memura, emekliye üç kuruş zam yapıp;

‘Biz emeklimizi enflasyona ezdirmedik’ demeye utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

Yabancı yatırımcıyı ülkemize davet ederken;

Bu ülkede emeğin ne kadar ucuz olduğunu reklam etmeye;

Bu ülkenin işçi sınıfının alın terini yabancı yatırımcıya peşkeş çekmeye utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

Kimsenin inanmadığını bile bile;

Her akşam corona tablosu açıklayıp;

Masa başında üretilmiş rakamlar ile tekrar tekrar yalan söylemeye utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

Corona bahanesi ile milli bayramları;

Her türlü muhalif organizasyonu;

Yılbaşı gecesi iki ailenin bir araya gelmesini yasaklayıp;

Sarayda sazlı sözlü ziyafet vermeye;

İl kongreleri yapmaya, miting düzenlemeye, milletin tepesine çay fırlatmaya utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

‘Sağlık çalışanlarının hakkı ödenmez’ deyip;

Ödememeye;

Corona virüsü sebebiyle yaşanan ölümleri meslek hastalığı saymamaya;

Bir şeyler yapıyormuş gibi görünüp ama hiç bir şey yapmamaya utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

Sağa sola bol keseden yardım dağıtıp;

Somali’nin IMF’ye olan 30 milyon TL borucunu kapatıp;

Tunus’a 5 milyon dolar hibe edip;

‘Milletin a… koyacağız’ diyen iş insanı (!) Mehmet Cengiz’in 425 milyon TL vergi borcunu silip;

Üç bin civarındaki SMA (Spinal Müsküler Atrofi) hastası çocuğu ölüme terk etmeye utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

Sahtekarlık yapıp;

Askerlik yaptığı dönemde hak etmeden aldığı milletvekili maaşını,

Mehmetçik Vakfına bağışlayıp;

Milletin kesesinden bağışta bulunup;

Sahtekarlığı ortaya çıkınca, haram para ile yaptığı bağış için kendisine verilen teşekkür belgesini gerekçe göstermeye utanır insan.

Ama insan, utanır.

***

Mahkemenin sahte dediği lise diploması ile sözde üniversite okumaya;

Milletvekili olmaya;

Bakan yardımcılığı yapmaya;

Banka Yönetim Kurulunda görev almaya;

Sonra çıkıp “ispat edin ulan!” demeye utanır insan…

Aldığı madalyalardan;

Onun başarısı için dua eden milyonlardan;

O kürsüde iken sevinç gözyaşı döken insanlardan utanır.

Ama insan, utanır.

***

Yine;

Sahtekarın sahtekarlığı mahkeme kararı ile sabitken;

Bu utanmaz arlanmaz, yüzü kızarmaz ile;

Gurur duyduğunu Meclis kürsüsünden söylemeye utanır insan.

Boyundan posundan utanır.

Pala bıyıklarından utanır.

Ama insan, utanır…

***

‘Başını örten kadın bizim partiden ise makbuldür.

Muhalif bir partiden ise konu mankenidir’ demeye utanır insan.

Allah’tan korkar.

Kuldan utanır.

Ama insan, utanır…

***

İddianamesi yazılmamış suçlamalar ile;

Düzmece iddianameler ile;

İnsanları yıllarca hapiste tutmaya;

Hayatlarından çalmaya;

Yargılamaları devam eden bu insanları;

Her vesile ile terörist olarak nitelemeye utanır insan.

Ama insan, utanır…

***

Son söz mü?

Tanrı bize akıl versin…

Ar damarı çatlamamış;

Utanmayı becerebilen;

Bizi insan gibi yönetecek insanları seçebilelim.

The post İNSAN UTANIR! appeared first on sonhaber16.com.